Kindermisbruik: dringende oproep !!
Brussel, 6 november 2009
Beste Claudia,
Vandaag Marcel niet gezien. Er te laat aan gedacht dat onze auto was uitgeleend. Voor de trein was het te laat. Nog naar de gevangenis en Wendy Vervloesem gebeld.Marcel telefoneerde een paar uurtjes
geleden. De Psycho Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis van Turnhout heeft haar rapport nog altijd
niet aan de gevangenisdirectie gegeven en morgen is het de laatste dag !
Een bewaker had Marcel gezegd dat de PSD ‘nog een week de tijd had’. Maar dat klopt niet. Voor het
penitentiair verlof is het morgen de allerlaatste dag !
Voor het verzoek inzake de voorlopige invrijheidsstelling hebben ze nog tijd tot de 14de november
(maar zolang zal Marcel waarschijnlijk niet willen wachten).De bewaker had Marcel gevraagd of hij bij zijn standpunt blijft. En Marcel BLIJFT bij zijn standpunt.
Heb Marcel gezegd dat we hem morgen zullen bezoeken. Het zou wel eens de laatste keer kunnen zijn !
Als Marcel vandaag of morgen moest overlijden dan is Minister De Clerck op de eerste plaats
verantwoordelijk.
Het is HIJ die heeft toegestaan dat de PSD van de gevangenissen van Brugge +Turnhout en zijn PSD-verantwoordelijke Tine Vander Taelen in gebreke zijn gebleven ! Hoeveel malen heb ik hem daarover niet tevergeefs geschreven !
Maar ja ik had beter moeten weten… De Clerck is ook de man geweest die de uitvoeringsbesluiten van
de artikels 72 e.v. van de strafuitvoeringswet (inzake de vrijlating van gedetineerden om
gezondheidsredenen) blokkeert.
Laat je dus niets wijsmaken indien Marcel eerstdaags zou komen te overlijden !
Van zodra het verkeerd loopt, publiceer ik de brief die De Clerck ons enkele maanden geleden heeft
gestuurd.
In deze brief deelde hij ons op een hooghartige toon mede dat hij ‘niet zou weten waarom hij zou
moeten tussenkomen in deze zaak gezien er contacten waren tussen de PSD en de heer Vervloesem’.
Ik publiceer met de vzw Werkgroep Morkhoven ook overal de uitleg van De Clerck waaruit blijkt dat
hij de vzw Werkgroep Morkhoven en Marcel het zwijgen wilde opleggen.
In de plenaire vergadering van 6 november 1997 waarin hem om uitleg werd gevraagd omtrent het
zogenaamde Temse-netwerk dat door de Werkgroep Morkhoven in 1990 werd ontdekt, verklaarde De Clerck namelijk het volgende:
« Op basis van een brede waaier aan documentatie, ben ik tot de conclusie gekomen dat het onderzoek
behoorlijk, volledig en met alle mogelijke middelen werd gevoerd. Daarenboven gebeurde dit met alle
internationale autoriteiten en landen die met deze zaak in verband konden worden gebracht.
Om terug te komen op de inleiding: ik citeer de eindparagraaf van de procureur-generaal:
‘Ik hou eraan u hierbij mijn slotbedenking met betrekking tot de door de VZW Werkgroep Morkhoven in
de mediabelangstelling gebrachte problematiek over te maken. Deze Vereniging blijft blijkbaar de
gerechtelijke en politieke instanties overstelpen met klachten en met de meest fantasierijke
verhalen, teneinde het parket, het onderzoek en de rechtbank in een slecht daglicht te stellen;
getuige daarvan hun talloze protestbrieven u reeds wel bekend. De VZW Morkhoven maakt daarbij
handig gebruik van het feit dat de problematiek inzake pedofilie thans zeer gevoelig ligt bij de
publieke opinie, zich daarbij opwerpend als een witte ridder die de strijd aanbindt tegen dergelijke praktijken. In werkelijkheid hebben enkele leden van de Vereniging een kwalijke reputatie en een
bedenkelijke moraliteit. Nu stellen zij alles in het werk, teneinde zelf hun veroordeling te
ontsnappen’. « Ik neem deze woorden tot de mijne. Dergelijke methodes worden, mijns inziens, ook in
België toegepast. Als duidelijk blijkt dat misbruik wordt gemaakt van de lichtgelovigheid, meer nog
van de publieke, ja zelfs van de politieke opinie om eigen belangen na te streven, moeten we daaraan
paal en perk durven stellen. »
Ik zal met de vzw Werkgroep Morkhoven ook de bijkomende lijst met alle spoedopnames en operaties van
Marcel overal rondzenden. Deze lijst stuurde ik wel meer dan 40 keren naar De Clerck en zijn
kabinet maar er kwam nooit enige reactie.
1) kwaadaardige kanker – St H. Hart Lier – 2 keer
2) nieren – 5 keer – Sint Elisabeth Herentals
3) pancreas – 2 keer – 1x in H Hart te Lier, 1x in de UIA te Antwerpen
4) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 2 – H. Hart Lier -Sint
Elisabeth Herentals
5) intensieve spoed, intensieve zorgen pancreatites 1 – UIA ziekenhuis
Antwerpen
6) intensieve heelkunde, Fabiola Ziekenhuis Sambre Ville–St Elisabeth
Herentals – 11 keer
7) nierblok – Gasthuisberg Ziekenhuis Leuven – 2 keer
8. hartdisfuncties, operaties AZ Imelda Ziekenhuis Bonheiden – 3 keer
9) intensieve, diabetische blok – H. Hartziekenhuis Lier – 4 keer
10) nierblok – H. Hartziekenhuis Lier – 1 keer
11) hartkijkoperatie – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
12) nierdyalyse – AZ Sint Jan Brugge – 5 keer
13) inwendige bloeding – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
14) operatie kijkwonde – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
15) chirurgische plaatsing nierdyalysebuisjes – AZ Sint Jan Brugge – 1 keer
16) intensieve spoed, cardio – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
17) intensieve spoed, bloedarmoede (leukemie) – Sint Elisabeth Turnhout – 1 keer
18) intensieve spoed, insulinecoma – Sint Elisabeth ZiekenhuisHerentals – 1 keer
19) hartoperatie – AZ Sint-Jan Brugge
20) moest op 14 mei 2009 wegens nieuwe hartproblemen tengevolge van ondermeer een gebrek aan
medicatie en een gebrekkige behandeling, opnieuw met spoed in het AZ Sint Jan te Brugge opgenomen
worden maar de gevangenisdirectie wist dit met haar negatieve advies, welgeteld 1 dag voor
deze opname, op basis van het rapport van de PSD te voorkomen. De opnames en operaties in het AZ
Saint-Jan te Brugge en Sint-Elisabethziekenhuis te Turnhout vonden plaats tijdens de nu meer dan een
jaar durende opsluiting Marcel in de gevangenissen te Turnhout en te Brugge.
En tenslotte zijn er de akties die we zullen organiseren en de gegevens van de kinderpornozaak
Zandvoort die vanuit verschillende landen zullen verspreid worden.
We zullen daarmee doorgaan tot men ons allemaal in de gevangenis heeft opgesloten.
Het wordt hoogtijd dat de Belgische Staat die Marcel tot zelfdoding wil dwingen om een nieuwe
veroordeling door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens te voorkomen, haar ware gelaat laat
zien inzake de zogenaamde bestrijding van kindermisbruiken, zowel in België als binnen Europa.
Jan
Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven
Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Saint-Gilles
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
postmaster@droitfondamental.eu
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://persvrijheid.morkhoven.org/
http://www.droitfondamental.eu/
http://zandvoort.morkhoven.org/wordpress/
http://justice-medecine.blog.droitfondamental.eu/wordpress/
Tags: dringende
oproep<http://gevangenissen.morkhoven.org/?tag=dringende-oproep>,
kinderen <http://gevangenissen.morkhoven.org/?tag=kinderen>,
kindermisbruik<http://gevangenissen.morkhoven.org/?tag=kindermisbruik>,
misbruik <http://gevangenissen.morkhoven.org/?tag=misbruik>,
slachtoffers<http://gevangenissen.morkhoven.org/?tag=slachtoffers>
————————-
Belga picture
Le cap des 1.000 personnes sous surveillance électronique, instaurée en 2002, a été dépassé pour la première fois au cours des derniers jours. Il y avait 1.010 personnes sous bracelet électronique mercredi, a annoncé le ministre de la Justice, Stefaan De Clerck à l’issue d’une visite au Centre national de surveillance électronique.
La surveillance électronique, comme alternative à la détention en prison, n’est accessible qu’aux personnes condamnées. Or, 40% de personnes détenues le sont préventivement à une condamnation. L’Institut national de criminalistique et de criminologie (INCC) étudie actuellement l’opportunité d’étendre la surveillance électronique à cette population, a indiqué le ministre de la Justice.
Il n’est pas possible, pour des raisons techniques, de dépasser le cap du millier de personnes sous surveillance électronique. Jusqu’avril dernier, le cap des 750 ne pouvait être dépassé pour des raisons techniques. Le contrat actuel se termine en novembre.
Une nouvelle procédure a été lancée. Le nouveau cahier de charges permettra de placer plus de 1.000 personnes sous surveillance électronique. Au 26 mai 2009, il y avait 10.461 personnes incarcérées en prison.
M. De Clerck se réjouit du faible taux de révocation de la surveillance électronique pour nouveau délit: quelque 2,1% en 2008 et 1,7% en 2009. A côté de ceux-ci, il y a eu 12% (en 2008) et 10,6% (en 2009) de révocations pour non-respect des conditions fixées (horaires non-respectés à répétition, non-respect de conditions comme le suivi psychologique obligatoire, le suivi d’une formation ou la recherche d’un emploi).
La durée moyenne de surveillance électronique est de 90 jours. Le délai d’attente entre la demande de surveillance électronique et le placement effectif est de 67 jours. Au 15 mai 2009, il y avait 1.623 personnes en « interruption de peine » en attente du placement sous surveillance électronique ou en attente d’une décision.
Les personnes sous surveillance électronique ont un bracelet fixé à la cheville. Si elles s’éloignent du boîtier installé à domicile hors des plages horaires libres, une alarme retentit au Centre national de surveillance électronique.
Les personnes sous bracelet électroniques ne sont pas tenues de rester 24 heures sur 24 à la maison. Elles disposent de plages horaires, fixées à l’avance, dans lesquelles elles peuvent sortir. Elles sont variables en fonction des cas.
Il s’agit généralement de cinq heures en semaine et de quelques heures le week-end en tant qu’ »heures libres », auxquelles s’ajoutent les éventuels congés pénitentiaires et les « activités obligatoires » qui sont individualisées (heures de travail si le détenu a un emploi, temps pour conduire les enfants à l’école si la situation familiale l’exige).
Les personnes sous surveillance électronique sont décidées par le directeur de prison pour les personnes condamnées à moins de 3 ans de prison (76% des cas) ou par un tribunal d’application des peines pour les personnes condamnés à des peines supérieures (24% des cas). Les personnes condamnées n’ayant pas de titre de séjour ou les condamnées pour abus sexuel sur mineur ne peuvent en principe pas en bénéficier.
Le placement sous surveillance électronique se fait après une enquête des maisons de justice. Une personne sous surveillance électronique coûte 37,73 euros par jour pour 110 euros pour une personne incarcérée en prison.
« Il ne faut pas sous-estimer l’influence sur la famille d’une personne en surveillance électronique. Cela change la vie d’une famille et cela peut être extrêmement difficile », prévient Annie Devos, directrice générale des Maisons de justice.
Elle cite ainsi le cas de personnes contraintes à rester à la maison alors qu’elles vivaient en temps normal beaucoup à l’extérieur ou d’une mère qui accepte de reprendre à la maison un fils toxicomane qui peut devenir envahissant. « Un membre de la famille limité dans ses mouvements, cela influence toute la famille », conclut Mme Devos. (belga)
27/05/09 13h21
